บทความครูปัจจุบัน
เมื่อพูดถึงคำว่า “โรงเรียน” สิ่งแรก ๆ ที่คนมักนึกถึงคือ ครูที่ทำหน้าที่สอนหนังสือ และนักเรียนที่มีหน้าที่เรียนหนังสือ แต่แท้จริงแล้วสถานศึกษาประกอบด้วยผู้เกี่ยวข้องเป็นจำนวนมาก โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ซึ่งมีหลากหลายสถานะ เช่น โรงเรียนวิทยาศาสตร์ องค์การมหาชน โรงเรียนประจำ ก็มีบุคลากรจำนวนมากที่ช่วยสนับสนุนการทำงานในหลากหลายมิติ เพราะโรงเรียนมีพันธกิจมากกว่าแค่การสอนหนังสือนักเรียนรุ่นละ 240 คน แต่ยังมีพันธกิจในการพัฒนานักเรียนให้เติบโตจากภายใน สร้างบุคลากรและการศึกษาที่มีคุณภาพ และสร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อประโยชน์ของสังคมภายนอกด้วย
บ้านหลังที่สองและการบ่มเพาะอัจฉริยภาพ: พันธกิจแห่งการดูแลนักเรียนโรงเรียนประจำ
พรทิพย์ พร้อมมูล
งานกิจการนักเรียน ฝ่ายบริหารการเรียนรู้และระบบโรงเรียนประจำ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
การจัดการศึกษาในรูปแบบโรงเรียนประจำมิได้มีเป้าหมายเพียงเพื่อการเป็นที่พักอาศัยสำหรับนักเรียนที่อยู่ห่างไกลเท่านั้น หากแต่คือการสร้าง “ระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้” ที่หล่อหลอมให้นักเรียนเติบโตอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งในด้านสติปัญญา ทักษะชีวิต และคุณธรรม โดยยึดถือหลักการดำเนินงานที่มุ่งเน้นให้นักเรียนรู้สึกอบอุ่นเสมือนอยู่บ้านหลังที่สอง
การหลอมรวมความหลากหลายสู่เอกภาพในสังคมหอพัก ที่ประกอบด้วยนักเรียนจากภูมิหลังที่แตกต่างกัน โรงเรียนได้วางรากฐานการอยู่ร่วมกันผ่านกระบวนการสร้างความเข้าใจทางวัฒนธรรมและการเคารพในความแตกต่าง ครูหอพักทำหน้าที่เป็นผู้อภิบาลที่มิได้เพียงดูแลความปลอดภัย แต่ยังให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อการปรับตัว ส่งเสริมการสร้างมิตรภาพที่ยั่งยืน และสร้างระเบียบวินัยเชิงบวกที่ช่วยให้นักเรียนสามารถใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้อย่างเกื้อกูลกัน
การยกระดับศักยภาพและทักษะชีวิต สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษและมีระดับสติปัญญาเป็นเลิศนั้น การเรียนรู้ในห้องเรียนเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอต่อการพัฒนาศักยภาพที่ซ่อนอยู่ หอพักจึงทำหน้าที่เป็นห้องปฏิบัติการทางสังคมที่ช่วยเติมเต็มทักษะสำคัญในด้านต่าง ๆ อาทิ ส่งเสริมให้นักเรียนรู้จักวางแผนการเรียน การพักผ่อน และการดูแลสุขอนามัยอย่างเป็นระบบ ในส่วนของการบริหารจัดการตนเอง เปิดโอกาสให้นักเรียนได้นำความสามารถเฉพาะตัวมาใช้ประโยชน์ต่อส่วนรวม ในบทบาทของคณะกรรมการหอพัก หัวหน้าห้องนอน / หัวหน้าปีก เพื่อฝึกภาวะผู้นำและการทำงานเป็นทีม การใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นในหอพักช่วยให้นักเรียนได้ฝึกการเห็นอกเห็นใจ การลดอัตตา และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าในสถานการณ์จริง สิ่งเหล่านี้ช่วยเสริมให้มีความฉลาดทางอารมณ์และความยืดหยุ่นทางจิตใจ และคืออาวุธลับที่ช่วยให้นักเรียนอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุขและผ่านพ้นปัญหาไปได้
จากประสบการณ์กว่า 2 ทศวรรษในการทำหน้าที่ครูหอพัก ทำให้พบว่าความฉลาดทางสติปัญญาเพียงอย่างเดียวไม่ใช่คำตอบของการประสบความสำเร็จในชีวิตนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเหล่านี้มักเผชิญกับความกดดันและความคาดหวังที่สูงกว่าเด็กทั่วไป สิ่งที่พวกเขาแสวงหาจากหอพักมิใช่ระเบียบวินัยที่เคร่งครัด แต่คือ “พื้นที่ปลอดภัย” ที่พวกเขาสามารถเป็นตัวของตัวเอง ลดบทบาทของความสมบูรณ์แบบลง และกล้าแสดงออกถึงความล้มเหลวหรือความอ่อนแอ
สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งของการดูแลนักเรียนคือ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่เข้มแข็งระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครอง โดยมีการประสานงานและสื่อสารข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับพัฒนาการของนักเรียนในทุกมิติอย่างต่อเนื่อง ความร่วมมือนี้เปรียบเสมือนสะพานที่เชื่อมต่อการดูแลจากบ้านสู่โรงเรียน เพื่อให้มั่นใจว่านักเรียนจะได้รับการสนับสนุนที่สอดคล้องกัน ทั้งในด้านการส่งเสริมความเป็นเลิศทางวิชาการและการโอบอุ้มทางด้านจิตใจ
โรงเรียนประจำในวันนี้จึงทำหน้าที่เป็น “บ้านหลังที่สอง” ที่บ่มเพาะอัจฉริยภาพผ่านความเข้าใจลึกซึ้งตลอด 20 ปี เพราะเชื่อมั่นว่าการดูแลที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและเทคนิคที่สั่งสมจากประสบการณ์ จะช่วยขัดเกลาให้นักเรียนผู้มีความสามารถพิเศษเหล่านี้เติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่เปี่ยมด้วยคุณภาพ มีทักษะชีวิตที่กลมกล่อม และพร้อมจะสร้างคุณประโยชน์ให้แก่สังคมสืบไป
เพราะเราคือบ้านหลังที่สอง เป็นความสบายใจ สบายกาย เข้าใจ และไม่ขัดขวาง
ส่งเสริมในสิ่งที่ควรทำ และแนะนำในสิ่งที่เหมาะสม
MWIT สู่ MWIT: วิวัฒนาการของการดูแลนักเรียนด้านจิตวิทยาและเครือข่ายนักเรียนเก่า
วัชชิรทาน เข็มทอง
งานสุขภาพอนามัย ฝ่ายบริหารการเรียนรู้และระบบโรงเรียนประจำ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
ตลอดระยะเวลากว่า 36 ปี โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ได้พัฒนาและยกระดับระบบการดูแลนักเรียนอย่างต่อเนื่อง โดยดำเนินการกำกับดูแลอย่างเป็นระบบ และให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการดูแลด้านจิตวิทยา โดยเฉพาะในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา โรงเรียนได้มีการรวบรวม วิเคราะห์ และเปรียบเทียบข้อมูลทางจิตวิทยาของนักเรียน เพื่อนำผลการวิเคราะห์มาปรับปรุงและพัฒนากระบวนการดูแลนักเรียนอย่างต่อเนื่อง
การวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวครอบคลุมลักษณะทางจิตวิทยา 6 ด้าน ได้แก่ อาการทางกาย ภาวะซึมเศร้า อาการวิตกกังวล โรคจิตเภท การปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และความเครียด ซึ่งข้อมูลทางจิตวิทยาเหล่านี้ถูกนำมาใช้เป็นแนวทางในการกำกับดูแลนักเรียนทั้งในระดับรายบุคคลและรายกลุ่ม โดยยึดประโยชน์สูงสุดของผู้เรียนเป็นสำคัญ แม้โรงเรียนจะเคยประสบเหตุการณ์ร้ายแรงในอดีต แต่โรงเรียนได้นำบทเรียนจากประสบการณ์เหล่านั้นมาใช้ในการพัฒนาระบบการดูแลนักเรียน โดยบูรณาการกระบวนการทางจิตวิทยากับการบริหารความเสี่ยงเป็นแนวทางในการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
โรงเรียนมีการประสานความร่วมมือกับผู้ที่เกี่ยวข้องตามความจำเป็น ได้แก่ ครูที่ปรึกษา ครูหอพัก ครูผู้สอน และผู้ปกครอง พร้อมทั้งจัดอบรมและเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจด้านจิตวิทยาแก่บุคลากรอย่างสม่ำเสมอ อาทิ การอบรมเทคนิคการให้คำปรึกษาสำหรับครู การให้คำปรึกษาโดยใช้แนวคิด Cognitive Behavioral Therapy (CBT) ความรู้เกี่ยวกับกลุ่มโรคทางจิตเวช ตลอดจนความเข้าใจในพัฒนาการของวัยรุ่น จากแนวทางดังกล่าว โรงเรียนสามารถดำเนินกิจกรรมด้านการดูแลนักเรียนได้อย่างครบถ้วนและเป็นระบบ
นอกจากนี้ยังมีการส่งเสริมและพัฒนานักเรียนทั้งในระดับรายบุคคลและรายกลุ่ม ได้แก่ การให้คำปรึกษานักเรียนรายบุคคล การให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม การจัดกิจกรรมให้ความรู้ด้านจิตวิทยา รวมถึงกิจกรรมส่งเสริมการผ่อนคลายเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะทางจิตใจของนักเรียนอย่างต่อเนื่อง
รูปที่ 4 การจัดกิจกรรมสุขภาพใจให้กับนักเรียน
นอกเหนือจากการดูแลนักเรียนปัจจุบัน โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ยังให้ความสำคัญกับการส่งเสริมกิจกรรมนักเรียนเก่าอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลา 36 ปี โดยโรงเรียนและนักเรียนเก่าได้ร่วมมือกันดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด เริ่มจากการส่งเสริมการรวมตัวของนักเรียนเก่า ผ่านการเชิญตัวแทนรุ่นเข้ามามีส่วนร่วมกับกิจกรรมของโรงเรียน ก่อนจะพัฒนาเป็นชมรมนักเรียนเก่า และต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ได้จดทะเบียนเป็นสมาคมนักเรียนเก่าโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ตามลำดับ
สมาคมนักเรียนเก่าฯ ได้มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนกิจกรรมของโรงเรียนอย่างต่อเนื่อง โรงเรียนจึงขอขอบพระคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกภาคส่วน ได้แก่ คุณณัฐภัทร เลิศศักดิ์ศรีสกุล ประธานชมรมนักเรียนเก่าท่านแรก ผู้สนับสนุนกิจกรรมของโรงเรียนอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน นายแพทย์ภูริทัต แสงทองพานิชกุล นายกสมาคมนักเรียนเก่าฯ ท่านแรก ผู้ยกระดับชมรมสู่การเป็นสมาคมนักเรียนเก่าฯ และอุทิศตนสนับสนุนกิจกรรมที่เป็นประโยชน์แก่โรงเรียนและสมาคมเป็นเวลากว่า 10 ปี นาวาโท นายแพทย์ธนพันธ์ ภูมิชัยเวช นายกสมาคมนักเรียนเก่าฯ คนปัจจุบัน ผู้สานต่อการดำเนินงานของสมาคมอย่างเข้มแข็ง และเป็นผู้ริเริ่มการมอบทุนการศึกษาแก่นักเรียนปัจจุบัน รวมถึงการจัดตั้งกองทุน “แบ่งสรรปันน้อง” เพื่อช่วยเหลือนักเรียนที่ขาดแคลนทุนทรัพย์ กรรมการสมาคมนักเรียนเก่าฯ ทุกท่าน ผู้ทำงานอยู่เบื้องหลังด้วยความเสียสละโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ตัวแทนรุ่นและนักเรียนเก่าทุกคน ที่เข้าร่วมกิจกรรมกับโรงเรียนอย่างสม่ำเสมอ และร่วมกันสานต่ออุดมการณ์ของโรงเรียน โดยไม่ลืมว่า “เราคือ MWIT”
CEP: ตัวอย่างความร่วมมือระหว่าง MWIT กับหน่วยงานภายนอก
สุพรรณี เชื้อนุ่น
งานวิชาการ ฝ่ายบริหารการเรียนรู้และระบบโรงเรียนประจำ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์มีเครือข่ายความร่วมมือกับโรงเรียนทั่วประเทศโดยมีเป้าหมายร่วมกันคือการพัฒนาคุณภาพการศึกษาและการพัฒนานักเรียน
ตัวอย่างความร่วมมือที่ดำเนินงานมาถึงปีที่ 2 แล้วคือ “โครงการบูรณาการกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนที่หลากหลายของนักเรียนผู้มีความสามารถพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่การสร้างประโยชน์เพื่อสังคม” โครงการนี้ริเริ่มขึ้นในปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 โดยมุ่งหวังให้เป็นการนำต้นแบบกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนที่หลากหลายของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ไปใช้เป็นแนวคิดพื้นฐานเพื่อบูรณาการต่อยอดเป็นโครงการที่สร้างการมีส่วนร่วมของชุมชนและสังคม (Community Engagement Program: CEP) อีกทั้งยังเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์กับกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยทั่วประเทศ และกลุ่มโรงเรียนเครือข่ายในจังหวัดนครปฐม เพื่อร่วมกันขับเคลื่อนการพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และเป็นการสร้างความร่วมมือของภาคีเครือข่ายระหว่างโรงเรียน ชุมชน ครอบครัว และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
โครงการ CEP มีการพัฒนารูปแบบและระบบการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) เป็นหัวใจสำคัญ ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 นักเรียนในโครงการจะได้เรียนรู้และฝึกกระบวนการคิดจากการร่วมกิจกรรม Ignite Camp (From Empathy to Action): มองปัญหาจากมุมใหม่ จุดไฟการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นค่ายแรกที่ส่งเสริมการเรียนรู้ของนักเรียนให้ “เข้าใจคนก่อน แล้วค่อยออกแบบคำตอบ” สานสัมพันธ์และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ของนักเรียนระหว่างโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และโรงเรียนเครือข่ายความร่วมมือ จากนั้นทุกคนจะกลับไปทำความเข้าใจและเอาใจใส่ชุมชนใกล้ตัว ผ่านกิจกรรม Community Exploration: ฟังเสียงชุมชน สู่ประโยชน์ที่ยั่งยืน เพื่อมารวมตัวกันอีกครั้งในกิจกรรม Impact Showcase Camp: เวทีแห่งการเปลี่ยนแปลงและการเติบโต ซึ่งเป็นเวทีที่นักเรียนมีโอกาสแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากการลงพื้นที่ชุมชน และได้แสดงผลงานที่ได้สร้างการเปลี่ยนแปลงเพื่อชุมชน
คำถามหนึ่งที่อยากฟังเสียงสะท้อนจากนักเรียนผู้มีความสามารถพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ผ่านการเข้าร่วมกิจกรรมตามโครงการ CEP พ.ศ. 2568 คือ “ฉันอยากเปลี่ยนแปลงอะไรต่อจากนี้” คำตอบที่นักเรียนสะท้อนมามีหลากหลายแง่มุม อาทิ
“อยากทำนิทรรศการที่บอกเล่าเรื่องราวตรงนี้ให้คนเมืองคนอื่น ๆ ได้มาเห็นโลกแบบที่เราได้เห็นจากการเดินทางในครั้งนี้และอินไปกับมันเหมือนกับเรา” (กลุ่มที่ลงพื้นที่ชุมชนตลาดเก่าศาลายา จังหวัดนครปฐม) “ผมอยากจะนำทักษะการทำงานเป็นทีมและความกล้าแสดงออกไปปรับใช้ในการเรียน รวมถึงชีวิตประจำวัน และตั้งใจที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมเพื่อสังคมมากขึ้น เพื่อพัฒนาตนเองและสร้างประโยชน์ให้กับผู้อื่นและชุมชน” (กลุ่มที่ลงพื้นที่ชุมชนบ้านป่ายางมน จังหวัดเชียงราย)
เสียงสะท้อนเล็ก ๆ จากนักเรียนที่ร่วมโครงการยืนยันได้ว่าการสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชนและสังคมเป็นความภูมิใจของเขา และโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ขอร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างการเรียนรู้ที่เปลี่ยนแปลงสังคมได้จริงผ่านโครงการ CEP: Community Engagement Program
การพัฒนาบุคลากรกับพันธกิจการสร้างนักเรียนวิทยาศาสตร์คุณภาพของประเทศ
มะลินี รักษมณี
งานบริหารทรัพยากรบุคคล ฝ่ายบริหารงานทั่วไป โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
“เราจะพยายามสร้างบุคลากรที่ดี ไม่ใช่เฉพาะสำหรับประเทศชาติ แต่สำหรับมนุษยชาติ ไม่ใช่แค่สร้างนักวิทยาศาสตร์ที่ดี แต่ว่าสร้างคนดี…”
พระราชดำรัสของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในคราวเสด็จพระราชดำเนินเยือนโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552
ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้น พระราชดำรัสดังกล่าวได้เป็นดั่งหลักคิดและแรงบันดาลใจสำคัญในการดำเนินงานของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์มาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิติของการพัฒนาคน ซึ่งมิได้มุ่งหมายเพียงความเป็นเลิศทางวิชาการ หากแต่มุ่งปลูกฝังคุณค่าความเป็นมนุษย์ ความรับผิดชอบต่อสังคม และจิตสำนึกต่อส่วนรวม ทั้งในระดับประเทศและในฐานะพลเมืองโลก (global citizen)
จากประสบการณ์การทำงานด้านการพัฒนาบุคลากรในโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ข้าพเจ้าตระหนักได้ชัดเจนว่า คุณภาพของนักเรียนมิได้เกิดขึ้นโดยลำพัง หากเกิดจากครูและบุคลากรผู้ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้ถ่ายทอดความรู้ ผู้ชี้แนะ และเป็นแบบอย่างของการเรียนรู้ รวมถึงเป็นต้นแบบในการใช้ชีวิต (role model) งานพัฒนาบุคลากรจึงเป็นภารกิจที่เปี่ยมด้วยคุณค่า เพราะเป็นการพัฒนาผู้ที่ทำหน้าที่ “สร้างคน” ผู้เป็นอนาคตของชาติ
การพัฒนาบุคลากรคือกระบวนการเติบโตไปพร้อมกับโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ครูและบุคลากรต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัว เปิดรับแนวคิดใหม่ และทำงานร่วมกันอย่างมีพลัง จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ข้าพเจ้าเห็นว่าเมื่อบุคลากรได้รับโอกาสในการพัฒนาอย่างรอบด้าน ทั้งความรู้ทางวิชาการ (knowledge) ทักษะการทำงาน (skills) และทัศนคติที่ดี (attitude) พลังดังกล่าวจะสะท้อนออกมาในการจัดการเรียนรู้ที่มีความหมายและความสัมพันธ์ที่งดงามกับผู้เรียนอย่างเป็นธรรมชาติ งานพัฒนาบุคลากรจึงเป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนพันธกิจการสร้างนักเรียนวิทยาศาสตร์คุณภาพ เพื่อเป็นกำลังสำคัญของประเทศชาติในอนาคต ครูที่เข้าใจผู้เรียนอย่างลึกซึ้งและยึดมั่นในคุณค่าของการเรียนรู้ จะสามารถหล่อหลอมให้นักเรียนเติบโตเป็นผู้มีความสามารถทางวิชาการ ควบคู่กับคุณธรรม จริยธรรม และความรับผิดชอบต่อสังคม ซึ่งเป็นรากฐานของการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืนได้
พระราชดำรัสข้างต้นยังสะท้อนวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกลสู่ระดับนานาชาติอย่างชัดเจน บนเส้นทางการใช้วิทยาศาสตร์เพื่อประโยชน์ต่อมนุษยชาติ นักเรียนและครูของเราจึงมิได้ถูกหล่อหลอมให้เป็นเพียงนักวิทยาศาสตร์ที่เก่ง แต่ยังเป็น “คนดี” ที่ตระหนักถึงบทบาทของตนเองต่อโลกใบนี้ด้วย ในฐานะผู้ปฏิบัติงานด้านการพัฒนาบุคลากร ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มีส่วนร่วมในภารกิจอันทรงคุณค่านี้ การได้เห็นครูและบุคลากรเติบโตในวิชาชีพ และได้เห็นนักเรียนเติบโตเป็นผู้เรียนรู้ที่มีคุณภาพ คือแรงบันดาลใจในการทำงานอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย
ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า หากเรายังคงยึดมั่นในพระราชดำรัสด้านการพัฒนาคนที่ได้พระราชทานไว้ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์จะสามารถสืบสานพันธกิจในการสร้างนักเรียนวิทยาศาสตร์คุณภาพของประเทศ และหล่อหลอมเยาวชนให้เป็นพลเมืองโลกที่ใช้ปัญญาเพื่อประโยชน์สุขของมนุษยชาติได้
